Rutteland in het klein

Hoe de overheid verdween uit de Achterhoek

In een artikel in de Volkskrant (26 februari 2011) wordt helder geschetst hoe wethouders van VVD, CDA en een lokale partij zelfgenoegzaam werken aan een stevige kaalslag. Op een ‘hei-dag’ met ambtenaren is immers als spitsvondig antwoord op bezuinigen ‘Noaberschap 3.0’ bedacht en noaberschap op de samenleving van nu geplakt. Zonder een verwijzing naar een visie met meer inhoud dan ‘de burger is aan zet’ en ‘we gaan geen hobby’s van volwassenen subsidiëren’, worden opvangvoorzieningen, zwembad, bibliotheek en muziekschool de nek omgedraaid. Opgemerkt wordt dat de Burger van Nu zelf wil weten waaraan hij zijn geld betaalt.

Laten we deze visie dan maar direct doortrekken en ophouden iets te betalen aan deze gemeenten. Wat van hen verwacht mag worden blijft immers uit. Geen enkel besef over de waarde van het collectief en van de rol van allerlei voorzieningen in de lokale samenleving.

Het begrip van deze bestuurders reikt niet verder dan die van de korte-termijn economie. Uiteraard wordt van hen verwacht dat de begroting klopt, maar tevreden zijn over domweg snijden, is vooral dom. De toenemende verantwoordelijkheid die gemeenten krijgen met name rond jeugd en welzijn, doet je het ergste vrezen. Na de kaalslag in de Achterhoek zal alles vanaf niets opnieuw moeten worden opgebouwd. Een troost wellicht: de meeste jongeren zijn dan al vertrokken.

 

Harro Labrujere, 12 februari 2011